dinsdag 12 december 2017

Too much


Het werd me eventjes te veel.
Te veel aan mijn hoofd, te veel te doen en het haken wilde zelfs niet lukken.

De sjaal hierboven was nog wel gelukt.
Grijs en blauw voor iemand met grijs haar en blauwe ogen, met garenrestjes en de weefsteek.

Last week there was too much on my mind, too much that had to be done and above that: my crochet ideas didn't work out.
So blogging had to wait and even now I'm trying to keep this post short.
I finished the grey-blue scarf in the above picture for someone with grey hair and blue eyes.
I only used scraps and the weaving stitch.


Deze colsjaal is voor mezelf. 
Ook gelukt, maar heel eenvoudig gehouden, zodat ik niet moest nadenken.
(2 bollen Casual van Zeeman, haaknaald 4,5, V-steek)

This cowl is for myself.
It worked out fine, because I kept it easy with the V-stitch.
So much fun, crocheting with the flow.



Te laat met mijn kerstkrans begonnen.
(Misschien zag je het al op Facebook?)
Nog véél te doen...

I started way too late with a christmas wreath of pom poms.
(You may have seen it on Facebook?)
Still much to do before it's finished...



En omdat niets mij zo goed kalmeert als dekens haken,
begon ik met een fijne restjesdeken in granny stripes.
En laat de wereld nu maar draaien, want ik ben aan het haken!

And because nothing calmes me down like crocheting blankets,
I started with a scrap blanket in granny stripes.
Let the world turn without me now, because I'm crocheting!




Sigrid x



PS: De ijsberen op de foto zijn beeldjes die ik ooit kreeg van mijn moeder (toen ze al ziek was, maar nog lang voor ze stierf).
De beren hebben een dubbele betekenis voor mij.
Ze stellen de sterke band tussen mij en mijn moeder voor, maar ook de innige band tussen mij en mijn eigen dochter.
Ze mogen moeten elk jaar weer op de boekenkast staan met Kerst.

PS: The ice bears in the photo were a gift from my mother ( she was already ill back then, but still long before she died).
The bears have a special meaning to me.

They represent the close band I had with my mother, but also the love I feel for my own daughter.
They can have to stand on the book case each Christmas time.