zondag 14 januari 2018

1,2,3 gehaakte mandjes


Ik had ze eigenlijk niet echt nodig, die gehaakte mandjes.
Maar ze zijn altijd wel bruikbaar, zei ik tegen mezelf (ik had er gewoon zin in).
Zalig rustgevend om te maken want ik gebruikte alleen maar vasten.
En bij de afwerking kon ik mijn fantasie en creativiteit aanspreken.
Ideale haaktherapie dus, zoals gewoonlijk.


No, I didn't really need crocheted baskets.
But they always come in handy and I just felt like making little baskets.
It was nice and peaceful to build them up using single crochets only.
Just adding a touch of fantasy and creativity to finish them.
It's the perfect crochet-therapy to me, as usual.




V.l.n.r.: mandje van Julia-wol (Zeeman) met een omgeslagen boordje, sierlint en knoopje
- mandje van wit zpaghettigaren met kraaltjes
- mandje van keukentouw en katoen

From left to right: basket of wool with overturned brim, ribbon and button
- basket with fabric yarn and beads
- basket of kitchen rope and cotton





En dat troosthaken, die haaktherapie, had ik eigenlijk wel nodig...
Want deze week hebben we onze oudste kat, Poekie, moeten laten inslapen.
Hij is 16 jaar lang bij ons geweest en was een grote fan van mijn haakwerk.
Dag lieve Poekie, rust nu maar fijn in de kattenhemel...


Actually I needed this comforting crochet desperately...
We had to say goodbye this week to our oldest cat, Poekie (pronounced as 'Pooky').
He spent 16 years with us and was so found of my crochet.
Rest in peace, my sweet Poekie....



Sigrid x